Herdersmarathon

Na deze passage kwamen we nu aan in het voorgedeelte van het Muziekbos in Ronse op iets minder dan 10 km waar 2 knappe bosafdalingen telkens gevolgd door een stijgend stukje road, ons naar één van de meest technische privéstuk van het parcours leidde.
Direct daarna moesten we door een privébos waar één lange singletrack was aangelegd vol met steile hellingen , scherpe bochten , leuke afdalingen en jumps .
Het klein kettingbladje was soms wel aan te raden , echt prachtig !
Het was alleen jammer dat je soms werd opgehouden waardoor je te voet naar boven moest .

Via de Kanarieberg en de afzink van de Trogstraat kwamen we aan de palettenstrook (bij vorige edities telkens goed voor natte kledij en spijtig genoeg éénmaal een gebroken sleutelbeen) waarna we gestaag in stijgende lijn onze weg vervolgden.

Na een hobbelige afdaling gevolgd door een nijdige opje wachtte ons de lange off-roadklim van Beaufaux,om vervolgens de oude spoorwegbedding op te rijden.

Even verder was er de eerste bevoorradingspost na 19 km, wel een raar systeem aan de bevoorrading we moesten telkens net zoals in 't schooltje netjes aanschuiven in de rij...

We trokken van hier dieper het zuiden in ,richting Frasnes- les -Anvaing waar we eens goed konden uitleven op de vele off-roadwegeltjes en bosstukken, vele stukken waren privé ...

Het traject door de bosstukken is veel off-road en stevige klimmetjes en natuurlijk afdalingen.
Na het verlaten van de eerste bosstrook gingen we niet direct richting Ronnybos, maar eerst een andere bosstrook tegemoet.
Die bereikten we door een lange off-roadafdaling en een geulig stuk veldweg.
Het gene wat nu volgde was voor de choufkes die het graag wat zwaarder hebben, twee serieuze bosklimmen, de één al wat lastiger dan de andere.

Eénmaal deze passage achter de rug was gingen we dus richting Ronnybos, waar even verder de tweede bevoorradingspost gelegen was.
We hadden reeds 45 km op de teller, lekker aanschuiven in de rij en vooral niet voor kruipen....
Daarna een steile afdaling waar foxy een kattesprong moest maken om niet te vallen helaas de cube lag wel op zijn zij, gelukkig niks gebroken.

Van hier af aan reden we naar Ellezelles toe waar terug vele bosstroken te voorschijn kwamen.

Na deze spectaculaire passage reden we terug in stijgende lijn naar de oude spoorwegbedding, met hier en daar nog een afje en en opje, richting Pottelberg waar de derde stopplaats na 58 km