MBC Mc CHOUFFE MOUNTAIN BIKERMOUNTAIN BIKING
HOME

WELKOM
wekelijkse ritten overzicht
RITVERSLAGEN
GASTENBOEK
LEDENLIJST
CONTACT
choufkes foto's en films
CLUB INFO
MTB onderhoud
TOERTOCHT
LINKS
Interne keuken

Marathon Waimes

 

Les Cimes de Waimes

Vorige woensdag trokken Gianni en ik (Pongsje) naar Waimes voor de marathon ‘les cimes de Waimes’.  Een wedstrijd van 72km en 1615 hoogtemeters met verschillende omlopen allemaal rond de gemeente Waimes, de hoogste van België. Na een rit van een kleine 300km en een portie ‘sportfrieten’ en een lokale slaapmuts, gingen we rusten.

Donderdag 1 mei, werd het startschot gegeven om 9h30. We starten met z’n 600 , waaronder ook internationale toppers als Thijs Al, Gerben De Knegt en Nicolas Vermeulen, etc. Van bij de start was het al een kleine 2km à bloc klimmen op asfalt, asfalt die we de komende 50 km niet meer te zien kregen…. Na een kleine 2 km was alles al mooi op een lint getrokken en doken we de off road paden in. Hierbij volgde een eerste passage aan de ranch van Monteneau. Al vlug werd me duidelijk dat dit parcours vree goe marchandise was, en dat er nauwelijks stukken inzaten waar je kon recupereren. De klimmetjes waren erg sneedig en loodzwaar, het zat vol met  technische passages en gevaarlijke afdalingen waar ik toch veel koos voet aan grond te zetten. De organisatie was niet te evenaren, elke 2km hangde een fluo bord met de kilometerstand en een noodnummer op, elke overweg met de rijbaan was door seingevers afgezet nergens moest je wachten, ook al reed je achterin de wedstrijd, verkeerd rijden was door de goeie signalisatie onmogelijk. Na 20km kwam ik de eerste bevoorrading tegen, om wat tijd in te halen besloot ik deze over te slaan en door te rijden, wat achteraf niet zo verstandig bleek te zijn….

De volgende bevoorrading bleek pas aan km 40 te zijn. Tussen km 22 en 46 lag het zwaarste stuk van het parcours, super scherpe klimmetjes met technische afdalingen over boomwortels en dergelijke. Bij enkele passages kreeg ik mijn kleinste versnelling zelfs niet rond en moest ik noodgedwongen naar boven huppelen. We passeerden de valleien van de Amblève, de Warchenne en de Warche. Het natuurreservaat van Thirimont en het natuurpark van de Hoge Venen, amai, ik wist niet dat hier zulke mooie stukken natuur lagen?! Veel oog had ik er niet voor, het was meer vechten om het wiel van die voor me te kunnen houden. Op één van die scherpe kuitenbijters kwam doodleuk een biker me voorbij steken met 1 been, ik wist even niet waar ik het had en probeerde zijn wiel te houden, maar die kerel ging als een berggeit naar boven,RESPECT! Na een kleine 2h koers, gingen de hemelsluizen voor een halfuurke open en werd het afzien.

Na een kleine 40km zagen we in de verte de helling van de skipiste van Ovifat, waar bovenaan de tweede bevoorrading was. De helling werd door de organisatie als één van de uitdagingen bestempelt maar dit viel nog relatief vrij goed mee, het was idd een scherpe klim maar het gras lag er relatief droog bij en er waren geen uitstekende boomwortels of rotsen J.

 

Ik besloot maar even tot rust te komen en vooral mijn koolhydraten wat op peil te brengen, want ik zat toen al door mijn volledige drank voorraad (camel bag+drinkbussen). Achteraf gezien stonden de eersten toen al onder de douche J. Na enkele rijsttaarten en bananen ging ik der weer tegen aan en begonnen we met een afdaling aan de zijkant van de skipiste van Ovifat. Daarna begon het weer te klimmen naar het Signal van Botrange, op 694 m. Eens daar aangekomen was mijn kaarsje volledig uit. Het kon niet anders dat de rit van daaruit wat begon te dalen en ook wat makkelijker rijden werd. Er kwamen wat makkelijker en beter bollender grintwegen. Rond kilometer 55 kwam ik de laatste bevoorrading tegen waar ik even stopte voor een drankje en daarna verder reed. Het begon toen weer deftig te gieten. De moraal steeg ondertussen omdat het maar 12km meer rijden was. Even later toen ik rond het meer van Robertville reed, ging mijn gsm af, waaruit ik besloot dat Gianni al was aangekomen.

 

Ondertussen zat ik er volledig door en haalde nog amper 22km/h op relatief goed lopende grintwegen. Na een afdaling van een kleine 2km bolde ik over de streep in 5h35 min als 433ste  (gemiddeld 12,7km/h) Gianni werd 351ste in 4h59 (gemiddeld 14,2km/h). Na een 20minuutjes bekomen, want ik zat der volledig door, gingen we douchen en keuvelden we wat bij een spaghetti en een drankje.

 

 

 

 

Voor de geinteresseerden, de winnaar, Thijs Al,  reed dit in 2h53 min (gemiddeld 24,6km/h)??!!!

 

 

Ik keerde moe maar heel erg tevreden terug huiswaarts en doe ik echt mijn petje af voor die marathon mannen.

 

Na een dagje kreupel rond te lopen vind ik dat het zeker voor herhaling vatbaar is.

Pongsje

 

n MBC FOOTER