Bikers : Doc, Schachje, Carolien, Bart, Hondje, Dries, Patje Duck, Bajultje, Gène, Phil, Rino, Dunecrosser, Ruudje,  Dries (mega mini), Sjonnie, en Baine

Vrijdag 25 september
 Met z'n zessen vertrokken richting Ninglinspo waar ons vakantiehuis gelegen was.

 

Situering  : ongeveer 6 km van Remouchamps en 8 km van Aywaille.

Sjonnie, Bajultje en Patje duck zaten reeds genesteld op een zonnig terras. Wij (Bart, Schachje en mezelf) kropen al vlug in hetzelfde nest om er een choufke te drinken en zo het weekend in te zetten .

 

We mochten maar om 16 uur in het huis en onze maagjes begonnen ook wat te knorren, dus bestelden we elk een pak frieten, satés en frikadellen. Later zou blijken dat dit geen goed idee was; de rest van de dag kwamen de frietjes terug lichtjes naar boven, typisch waalse frieten; vettig… en satés die nog een beetje rauw waren.

Tijd om te shoppen; na gezamelijk beraad en met het mooie najaarsweer; besloten we toch om te barbecuen de zaterdagavond.  Met z'n drieën achter bbc vlees, pistolets besteld en naar het info kantoor om een mtb kaart , de rest om de andere benodigdheden voor het weekend.

Omstreeks 16 uur bereikten we terug de vakantiewoning , even later een korte briefing van de huisbaas en we konden uitpakken.

Het begon al stilaan laat te worden en de volgende choufkes werden ook reeds verwacht. Eerst de 2 broertjes Ruudje en Dunecrosser, daarna Gène en Dries H.

Zoals de traditie het wil werd de avond afgesloten met spaghetti en wat geel sop.

Daarna de kaart bestudeerd en de planning voor de zaterdag besproken.

Zaterdag  26 september : 

 Om pistolets, ontbijt en om 10 uur de fiets op
Eerst een groot stuk van de rode route 36.
Niet ver van ons verblijf konden we reeds beginnen met een lange klim; het gele sop van de avond voordien was grotendeels verdampt onder onze helm “zulke druppels” .

Daarna een mooie afdaling richting Aywaille.

Dave had  voor ons nog een ommetje in petto nl. de blauwe route 35 ( championnats d’europe 1998) .

Ik wist nog van enkele jaren geleden hoe die rit in elkaar zat, een single track van 2,5 km en een hoogte verschil van  180 m.
De meeste onder ons geraken goed boven, anderen hadden wat meer moeite,

 



 eenmaal boven zagen we ook de mast van La Redoute en dat is voor iets later weggelegd .

Daarboven was ook een mooi uitzichtpunt.

Vervolgens een steile, technische en spectaculaire afdaling.

Eenmaal beneden bereikten we de start van La Redoute; dit konden we niet links laten liggen

La Redoute is een heuvel in de  Ardennen die vooral bekend is als beklimming in  L-B-.L
 La Redoute is gelegen in Remouchamps . 
 De top van la Redoute ligt op een hoogte van 292 meter. De heuvel van L-B-L heeft een lengte van 1650 meter, en een hoogteverschil van 161 meter met steile stukken van 22% en een gemiddelde van 9,5%.

Let wel; de finish van La Redoute is aan de mast en Schachje weet er alles van.

Daarna konden we terug de eerste route 36 terug inpikken,  wat plat richting Remouchamps en een lastige zware klim kon beginnen. Een klim van 6,5 km en halverwege die 6,5 km dacht iedereen dat we boven waren, ik wist dat er nog een stuk kwam en als we boven waren hadden we 250 hoogtemeters overbrugd.
De ochtendrit bevatte 33 km en 945 hoogtemeters, gemiddeld 6 % geklommen met een 
max. van 22%
Omstreeks 13 uur kwamen we terug aan de vakantiewoning; waar dries bogaert en doc ons stonden op te wachten, onze maagjes wat gevuld en daarna terug de fiets op.
Een groepje besloot er nog een vast parcours te doen, de anderen kozen voor een trip naar Aywaille.
S’avonds alles klaar gemaakt om te bbc’en ,



 kampvuur ontstoken



 en de rest van de choufkes ( chouffinneke) opgewacht.

Het eten kon beginnen.... 



Het was terug een gezellige avond met heel wat verhalen “van fietsen tot het varken” alles kwam aan bod.

Zondag 27 september

Allen vroeg uit de veren en om 9.30 vertrokken we in groep naar Aywaille waar er een toertocht was van Adam Smol ,een tocht van 45 km.
Na ons ingeschreven te hebben konden we samen starten aan deze toertocht.
Eerst wat opwarmen langs de Ambleve om zo Remouchamps te bereikten de rit kon beginnen.
Langs het water wat sukkelen met een single track en daarna een kasseistrook naar boven , even verder na 7 km hadden ze reeds het parcours gesaboteerd  (aan de brug waar men naar boven moest; hadden ze een pijltje verwijderd) Gelukkig hadden "de bakkers van dienst " (Carolien en mezelf) het pijltje s'morgens nog gezien en wist onze bende dat we daar naar boven moesten.
Daar begon het echte werk; een serieuze klim waar elk aan zijn eigen tempo naar boven reed,



 na 10 km kregen we  een eerste verzorgde bevoorrading, 



allen terug samen en hup op naar de volgende bevoorrading op 13 km van de eerste

We kregen in deze fase van de tocht een afdaling langs een rivierbedding met veel losse stenen


 , Patje Duck en Schachje  wist direct wat een verende voorvork betekend voor een biker in "Dardennen"
Baine kreeg af te rekenen met een platten tube

Even Baine geholpen en daarna te samen met Bajultje de achtervolging ingezet op de bende.
Ook bart tegen gekomen die ook met een platte band stond.
Na 23 km de tweede bevoorrading.
We besloten door te rijden , Sjonnie, Bart en Baine reden op eigen tempo verder.

Even voor de derde bevoorrading kregen we ook nog af te rekenen met een platte band; deze keer was het bajultje die af te rekenen had met pech.

Na 32 km de 3 bevoorrading , daar kregen we spijtig genoeg een telefoontje van Sjonnie, Baine had blijkbaar zijn schouder gebroken. Na telefonische overleg met de organisatie (i.v.m. vervoer Baine) konden we verder biken.
Na 43 km kwamen we terug aan de startplaats.
Baine stond daar reeds, maar wat een"bleke organisatie" ;wij moesten zelf de ambulance opbellen!!

Baine  werd overgebracht naar een ziekenhuis in Sart-Tilman.
Wij genoten nog even van het zonnetje na deze prachtige toertocht.

Technische gegevens :vandaag in totaal 61 km en 1120 hoogtemeters



Eenmaal thuisgekomen kregen we het bericht dat Baine het ziekenhuis mocht verlaten. Carolien en ik gingen hem halen.
De rest genoten van het wereldkampioenschap en één voor één gingen ze huiswaarts na een geslaagde weekend.
Jammer voor Baine dat het weekend er vlugger opzat dat hij dacht...normaal ging ook hij nog blijven de zondaavond.

Met 5 bleven we over Carolien, Bajultje, sjonnie, Patje duck en mezelf.

Zoals de traditie het wil; op zondag gaan we uit eten en even de plaatselijke omgeving verkennen....

Een Argentijns entrecootje verorberd bij Aldo en achteraf in een plaatselijk caféetje het weekend afgesloten; de één wist al meer dan de ander hoe hij was thuisgekomen.
De maandag waren we niet meer in staat om te biken....

Het weekend was geslaagd op naar een volgende.....

gegevens over de toertocht zelf :