Bikers : Klakkeman, Guitar Man, Peter Dupon, Patrick Strubbe, Secco, Dunecrosser en Patje Duck.

 

Woord vooraf : Er zijn géén zekerheden meer in het leven, of toch… . Dit is er een van.

De jaarlijkse traditie werd dit jaar ingevuld door de zeven bovenstaande bikers die bij een droge doch bewolkte paasmaandagmorgen met drie wagens vertrokken richting sportzaal Recrean te Oudenaarde.

Omstreeks 10.00 uur werd daar vertrokken en ieder had zo zijn idee i.v.m. het komende weer. Dit weerspiegelde zich in de gedragen kledij. We zagen korte, lange en ¾ broeken, truien met lange mouwen, korte mouwen met aparte mouwtjes en thermo-vesten. Patrick speelde op héél zeker en stak zijn regenvest op zak. Dunecrossertje voorspelde goed weer en zei dat de “thermo-vesten” het vlug te warm zouden krijgen.

 Parcours  : En zo gebeurde, na de strook baan langsheen de Schelde was iedereen goed opgewarmd.

We laten in het midden of dit kwam door het beterende weer of door het strakke tempo (27-30 km/h tegen wind) dat Dunecrossertje ons oplegde. In ieder geval kwam zijn voorspelling uit.

Naar de Oude Kwaremont toe kwamen we de collega’s “Zandfretters” tegen.

Voorbij de Kwaremont kwam de Patersberg. We reden er naartoe via een mooi en nieuw stukje parcours welke Dunecrossertje wist liggen. Daar kregen we het besef dat alle off-road stukken zouden variëren van vettig tot zéér vettig.

Patrick vertelde dat hij de Patersberg al eens was opgereden doch had moeten afstappen.

Deze keer kwam hij wel vlot boven.

Vandaar richting Koppenberg die zoals vorig jaar eerst voor een stuk werd beklommen en afgedaald via de off-road route om vervolgens nogmaals (we kregen er geen genoeg van) te worden belommen via de on-road route.

Na een reeks stroken begonnen we aan onze pitstop te Kerselare te denken, maar daarvoor kwam eerst nog de zeer technische strook met bijna op het einde de beruchte boomwortel.

Een papperige ondergrond en voor sommigen slechte bandekeuze maakten het die dag onmogelijk om zonder voet aan de grond boven te raken.

Te Kerselare werden de kelen gesmeerd met versnaperingen van divers allooi.

Eenmaal de inwendige mens versterkt restten er de inmiddels tot zeven slijkduivels omgetoverde Choufkes nog een 15-tal km.

Daarin vermelden we ondermeer de Volkegemberg, dat Dunecrossertje vele malen z’n voorband spaarde door op z’n achterwiel te rijden en het feit dat de ketting van de fiets van Guitar Man meegedraaide met de grote tandwielen en zo vast kwam te zitten tussen frame en tandwielen. Echter met verkrachte eenden of zoiets (Klakke leende z’n kettingpons, Peter z’n tang en Secco maakte z’n handen vuil) werd het probleem vlug opgelost.

Moe, vuil maar tevreden kwamen we terug aan bij de sportzaal Recrean waar we konden genieten van een verkwikkende douche en een warme maaltijd.

Het merendeel ging direct douchen doch enkelen verkozen om eerst even “tegen de toog te schoppen”.

 

Besluit : Een geslaagde rit, enkel wat jammer van de soms zeer slechte ondergrond.

 Voor Patrick en Peter was het de eerste keer te Oudenaarde, het was er echter                      niet aan te zien.

                        Zonder tegenspoed, zeker tot volgend jaar.

 

Kwek Kwek.