bikers: Gène, Bjorn, De P, Patrick (Tumelette)

 woord vooraf : Afgesproken op de parking de Total in Jabbeke. Christian zou ook meegaan, maar had zich zogezegd overslapen (of lag Lieve op zijn sleppe?).

Daarna ging het richting Oost-Vlaanderen waar we via Zottegem aankwamen in zaal Almarik te Steenhuize-Wijnhuize. De P besloot de 50km te doen, de andere drie kozen voor de 75km.

 Parcours : Bjorn en Gène gaven er meteen een lap op  en  de P en ikzelf (lees Tumelette)  konden met moeite volgen. 

Het had de voorbije dagen flink geregend, wat zorgde voor glibberige paden. 

Zoals de echte kenners had ik echter Nobby Nic vooraan en Racing Ralph achteraan opgelegd, wat een traditionele “tumelette” voorkwam.



 Onder een prachtig voorjaarszonnetje werd het licht glooiend parcours afgehaspeld tot we via de spoorwegbedding en door een bosje langs de Dender Geraardsbergen bereikten. Toen konden we beginnen aan De Muur. Gène en Bjorn waren de beste klimmers,



 gevolgd door mezelf en daarna de P.



 Aan de kapel werd efkes gewacht en genoten van het uitzicht. Na de afdaling nam Peter bij de splitsing de 50km, die uiteindelijk met de extra lus in ’t begin er 53 waren.
 Ondergetekende, zichzelf kennende als oude diesel, besloot door te bijten en te gaan voor de volle afstand. Bizar, maar direct na de splitsing de eerste bevoorrading, die zoals de andere twee gevarieerd en voldoende was. De P passeerde echter maar één bevoorrading.
Net voor die stop werden we trouwens ingehaald door een blondine, wat het ego van oa.  Gène geen deugd deed.

Dan kwam het mooiste gedeelte van de tocht:  de Bosberg, Roost, Steenberg, Pollareberg. Stevige kietebieters, waarbij Bjorn met de verkeerde bandenkeuze eens de laatste meters te voet moest afleggen. Samengeteld telt deze tocht ongeveer 900 hoogtemeters. Op een stuk was het zodanig steil, dat mijn voorwiel omhoog sprong en ik kon afstappen.

De P deed het parcours op zichzelf, maar toch kon hij het niet laten eens de grond te kussen. Gelukkig zonder erg.

Een tweede bevoorrading aan de spoorweg te Moerbeke, waar we een extra Leo-snack aangeboden kregen.

Dan ging het verder, langs nauwe paden en kerkewegels. Soms waren de singletracks zodanig smal tussen de prikkeldraad en de begroeiïng dat Gène niet kon laten om een dikke boom te omhelzen.

Net voor de derde bevoorrading werden we ingehaald door een super-afgetrainde bikester in zwart pakje.  Ze vertrok een paar minuutjes voor ons….

Op het einde kwam nog de Beverberg, waar we de babe van daarnet terug opraapten. De snee was er af, en wij drieën kregen vleugels en een herwonnen  onze ego.

Toen we terug aankwamen lag de P te tukken in zijn auto. Na de bike-wash en de douche konden we in de sportzaal genieten van de Ename’s en de prachtige truitjes (haha) van de wielertoeristen. Moe (ik viel in slaap in de auto) en voldaan vertrokken we naar huis.

77 km, av 19,7

parcours: ****

bikewash: ****

bepijling: ****

bevoorrading: **** (voor de 50km slechts één ??)

Douches: goed, maar slechts 2

Tot volgend jaar

Tumelette