Bikers
: Chantal, Isabelle Vanden Eycken, Christiane, Hilde , Anja,
Martine en de trainers Bikske en Patje Duck
Woord
vooraf : Het weer was s’morgens heel slecht en de moed zonk
bij sommige in de schoenen. Maar hoop doet leven en tegen 14 uur
kwam de zon zelfs te voorschijn. Onze trainers stonden al klaar en
onze Secco en ma kwamen ons moreel ondersteunen. De Secco deed het
op zijn manier:” Bij nood moeten jullie de ‘bezemwagen’
bellen nl. 112!!”
Isabel Ameele zag het niet zitten en Isabelle Vanden Eycken
vond, na enkele sms-en en de weersverandering, toch de moed om te
starten. Chantal en Christiane waren al met de fiets van
Leffinge gekomen. B Martine was natuurlijk met de auto van
Brugge, net als Anja en Hilde van Leffinge.
Het
Parcours : We vertrokken via de Duinenweg ,richting Leffinge,
via binnenbaantjes, richting vaart. Tot Snaaskerke via de
spoorwegbedding naar onze ‘zolder’. Plots riep er een babe:
“Amaai zijn we al in Eernegem?” De bevoorrading kwam in zicht
(dachten we toen er een ijsjes-kar in onze richting kwam gereden)
Dirk had gezegd tegen mij dat we koffie en cake zouden krijgen op
de zolder bij zijn ouders. Ik had al zo’n oude schuur in
gedachten. Dus mijn verwondering (en die van de andere babe’s)
was groot toen we op de mooi ingerichte zolder van Gentile en
Madeleine kwamen. De tafel stond gedekt met lekkere cake en
koffie. Toen kwam Gentile nog met een doos paaseitjes. Na de
noodzakelijke sanitaire stop vertrokken we weer naar huis via de
binnenwegen. Maar nu hadden we wind op kop. Gelukkig reden Chantal en Martine ons uit de wind.(Dank u) Geen enkele
babe reed in het rood, want er werd heel de rit gepraat.
In
Leffinge gekomen reden Chantal en Christiane naar huis,
de rest reed naar Middelkerke. (We hadden 48 km gereden en met een
gemiddelde van 21 km per uur.)Daar aangekomen gingen we naar de
sporthal waar we een frissen dronken en nog getrakteerd werden op
een ‘hete-hond’ door Kris. Toen was het hoog tijd om
huiswaarts te keren om ons te verfrissen, want we werden om 19 uur
verwacht in de Mollebolle. Na de apéritief konden we genieten van
een overheerlijke spaghetti en een glaasje wijn. Na de koffie
verdwenen we richting Casino om onze benen te strekken en onze
lachspieren te gebruiken bij het optreden van Per Ongeluk. Na het
optreden dat 3 uur duurde keerden we moe maar tevreden huiswaarts.
Nogmaals bedankt voor de heel geslaagde
dag!! Dank je Dirk en Patrick. Het is voor herhaling vatbaar.Hilde