Bikers
: Gène, dunecrosser, Dries H. , hondje en frawiwi.
verslag 1 : door frawiwi
woord
vooraf :Net terug uit Waimes, voor de 50km gegaan, 4
andere choufkes ( Den oent, Gène, Dries en Dunebiker )
gingen voor de 75km. Na Poperinge vorig jaar geen heuvel
meer gezien, als je de beklimming van de 'hoge blekker'
niet meetelt.
Parcours : Kort na de
start bij het oprijden van de eerste single track was er
serieuze file, daar mijn ambities niet verder reikten dan
uitrijden, stoorde dit me niet .
Gelukkig
was na deze zone het wringen afgelopen en kon ik mateloos
genieten van de zeer mooie natuur waar we doorreden.
In
een afdaling met veel mud moest ik al mijn stuurkunsten
bovenhalen om recht te blijven. Wat daarna kwam ... nie
normaal , met de ravijn naast je over gladde boomwortels
en rotsen klimmen en dalen, met Gran Canaira in 't
achterhoofd , koos ik
voor veiligheid , net als vele andere bikers werd
het een wandeltochtje op deze gevaarlijke stroken .
Hier
lag het zwaartepunt voor mij van deze tocht (de eerste 15
km) , gelukkig moest er hier geen wedstrijdrijder mij
inhalen.
De
eerste van de 75 km haalde mij in, na voor hem goed 38 km,
voor mij stonden er toen nog maar 14 op de teller 
Tof
om ook eens deze gasten aan het werk te zien diep in de
bossen . Bij de eerste bevoorrading klonk er een opbeurend
muziekje die me motiveerde om toch maar zo ver mogelijk op
de skipiste te blijven rijden. Mijn paard stijgerde plots
op het steilste stuk en wierp mij eraf,
en
daar stond net zoveel volk
.
Na
de bevoorrading was het beter te doen en begon ik me
steeds meer in mijn element te komen .
Traditioneel
na de 20km kom ik er blijkbaar steeds door, oud worden hé
.
Al
vervloekte ik het stuk op moerasachtige ondergrond op het
plateau van de Botrange (hoogste punt van Belgie)
.
Voor
mij stonden 4 Cimes op het menu, goed voor een kleine 1000
HM. Na de doortocht van de canyon in het begin van de
tocht vond ik het stuk rond het’ lege meer’ van
Robertville het mooiste wat deze tocht te bieden had .
Dunecrosser
vatte me bij de lurven kort voor de 2 de bevoorrading (
hij had toen al 25 km meer op zijn tellertje) ( respect ).
Nog
wat gesakkerd en een slijkbadje genomen in een verzopen
moerasstuk op t einde, maar verder volop genoten van deze
mooie uitdagende
tocht .
Ik
hield er in ieder geval een goed gevoel aan over en verre
van uitgeput bolde ik na 4,51u (officiële meting)
over de eindmeet, een 50 bikers reden pas achter
mij of helemaal nooit over de eindmeet .
perfecte
organisatie en op het einde genoten van de lekkere pasta .
Na
4 uur en 51 min aangekomen en hier vond ik wel een
minpuntje ; meer dan 45 minuten moeten wachten om mijn
fiets af te spuiten . Met dit koude weer was dit niet echt
een pretje. Maar na zo n mooie tocht nam ik dit er maar
bij .
Aan
de aankomst stonden
Dave, Sandra, Hilde, Flore en Lien mij al een hele
tijd op te wachten. Tot grote vreugde was onze favoriete
sportdrank te verkrijgen
tegen
2,10€,
.
( Zij hadden die al voorgeproefd blijkbaar ) Nog
heel lang nagenoten
van
de gezellige sfeer die in de zaal ging
.
Eerst
kwamen Gène en Dries aan, ook Christian kwam wat napraten
,
na lang wachten kwam ook Den Oent
aan .
Had
hij een wulps teefke tegengekomen ???
Heel erg genoten van deze mooie
tocht , streek, gezelschap , ….
Zeker tot en volgende keer
2 De verslag
door hondje
Vandaag was voor mij de eerste kennismaking
met Waimes en met de vele positieve reacties van Dries en
Gène was ik toch benieuwd ...
Met Frawiwi de woensdagavond om de borstnummers geweest .
Even
het parcours bekeken en de nodigde hoogtemeters wist ik
dat het geen mietjes tocht ging worden morgen....
Ik moest normaal om 9.15 uur in mijn startbox zijn, maar
was wat te laat en ik kon pas starten om 9.30 uur.
Na wat road begon voor mij de eerste Cimes direct van 480
naar 570 meter op amper 2 km en iedereen moest van de bike
van een opwarmertje gesproken...
gelukkig was er nu en dan wat animo en kon ik mijn zinnen
wat verzetten
We (ik alleen ) ging de volgende cimes "wil zeggen
top" op zoeken (wolfsburg) en na 12 km begon de
volgende beklimming van 390 naar 530 meter over een
afstand van 2,7 km en daar boven kregen we de eerste
bevoorrading. Ik besloot om mijn hart toerental niet in
overdrive te brengen, want overal kregen we te maken met
sompige ondergrond, boomwortels
en andere ongezelligheden en met een winterse
temperatuur van ongeveer 5 graden maakte het er zeker er
niet gemakkelijker op .
Nu even uitblazen en op weg naar de volgende cimes...in
totaal moest ik 8 cimes verwerken.
Aan km 38 kregen we de zwaarste onder de wielen geschoven
de skipiste van Ovifat amaai wat was dat ...van 425 naar
600 meter amper 2 km.
Daarboven een 2 de bevoorrading met alles erop en eraan.
Daarna nog een stevige klim en na 56 km en volgende
bevoorrading .
Wat daarna volgde was wat uitblazen dat dacht ik, maar ik
rekende er niet een moeras gedeelte en nog een kl''' trap
bij...
Na 75 km en 5.33.20 u
tenminste op mijn teller kwam ik aan en had ik 1668
hoogtemeters op mijn teller
achteraf
nog genoten van een lekkere choufke van het vat...
parcours link http://www.les-cimes-de-waimes.be/nl/uploads/75km-2010.pdf
http://www.les-cimes-de-waimes.be/nl/uploads/50km-2010.pdf
de beschrijving van de organisatie
veel lees plezier...
van toppunt naar toppunt….
Vanaf de start
vatt U het eerste toppunt aan. Maar geen paniek!
Toppunt #1 "Remâcreux" is goed
bereidbaar. Het geeft aan iedereen de gelegenheid,
niet alleen zijn ritme te vinden, maar ook zijn plaats
in het peloton. Aan de top, is een klare hemel, het
panorama is eindeloos. Geniet ervan!
Na een
probleemloze afdaling, ziet U het dorpje Ondenval en neemt U
de richting van de vallei van de Amblève. Nu is het
eerste gemakkelijke stuk voorbij. Nu wordt het ernst.
Het is een echte „raidard“ die U moet beklimmen naar de
Ravel toe om na 500 m af te dalen naar de Amblève.
Neen, neen, U droomt niet. U bent nog steeds op de
omloop van de Toppunten van Waimes en niet in de Far West
zoals U zou kunnen denken. In werkelijkheid,
doorkruist U de Eifel Gold Ranch Baeck te Montenau.
De bergop aan
de andere helling leidt U naar het toppunt #2 "Wolfsbusch".
Dit toppunt is merkelijk zwaarder. De vaste
mountainbikers zullen de omloop niet herkennen. Alles
is veranderd, mooier en… harder! Neem de tijd op de
top om recht voor U uit te kijken, het uitzicht op het
dorpje Thirimont is prachtig. De afdaling in single
track is technisch en even prachtig. Een vlak stuk zal
U helpen om weer op kracht te komen alvorens een laatste
duik te nemen naar de Amblève. Concentratie en remmen
in goede staat zijn verplicht! De loopbrug is delikaat
om te nemen (want dalend en in een rechte hoek) maar het is
doenlijk. Dit is het ogenblik om te beginnen aan het
toppunt #3 "Les Hauts Sarts".
Klimmen, klimmen en nog eens klimmen! Alles
onderbroken door 2 overlopen. Op de top kruist U
misschien joggers op de Vita omloop van Thirimont. Het
uitzicht op het dorp is adembenemend. De eerste
bevoorrading wacht op U.
Na afwisselend
dalen en valse vlakke stukken bereikt U het natuurreservaat
van Thirimont. De flora en de fauna zijn merkwaardig.
Respecteer ze! Met een beetje geluk ziet U de „Galloway“
aan het werk (galloway : rund uit de
Highlands, echte ecologische maaimachines op 4 poten).
Een bergop in onderhout brengt U naar het toppunt #4
"Chivremont".
Na de zeer
mooie stukken in het bos van Chivremont, waar de deelnemers
van de „Gemiddelde Toppunten“ de omloop vervoegen,
bereikt U de vallei van de Warchenne aan de genaamde „Trou
des Poules“. Het is reeds het welgenaam de toppunt
#5 "Espérance" dat overschreden moet
worden. Het is lang met overlopen. In het midden
draaien de „Kleine Toppunten“ naar
rechts om terug te keren naar Waimes.
Het vervolg is
ongeloofelijk mooi. Van bergkampaadjes naar technische
doorgangen, doorheen single track komt U aan tegenover het
kasteel van Reinhardstein en zijn waterval, de hoogste van
België. Geweldig! Vandaar zult U loodrecht naar
beneden afdalen naar een van de loopbrugjes over de Warche.
U komt tot uzelf en U kunt uitblazen slingerend langs de
Warche en de Bayehon. De doorgangen zijn te nemen op
doorwaarbare plaatsen of op brugjes.
Zoals U wenst!
De volgweg
stijgt nadien langzaam om vervolgens steiler en steiler te
worden. Jammer genoeg voor U zijn de skiliften
gedurende dit seizoen buiten gebruik! Maar gelukkig
speelt de muziekkapel een mooi deuntje en de aanmoedigingen
van de ouders, vrienden, toeschouwers op de top motiveren U
om hard te trappen teneinde het toppunt #6 "La
Piste de Ski" te Ovifat (het belgisch centrum
voor alpineski) te overschrijden. De sfeer is
buitengewoon. Dat uniek ogenblik zal in uw geheugen
gegrift blijven. Vergeet de bevoorrading niet, want U
bent nog niet aan het einde van uw beproevingen.
Een afdaling
„tout schuss“, een single track, een doorgang in
onderhout en een regelmatige klim (gedeeltelijk modderig bij
slechte weeromstandigheden) brengen U aan het
toppunt #7 "Botrange" het hoogste punt
van België, 694 m. Hier ligt het zwaarste achter de
rug. Oef! U rijdt voorbij de toren van Botrange
en het heuveltje van Baltia. Indien U houdt van
ronde cijfers, kunt U erop klimmen en dan bevindt U zich op
700 m hoogte!
Gedurende een
tiental kilometers blijft U op het veenplateau met als
sterke punten 2 uitzonderlijke doorgangen aan de rand van
het natuurreservaat (dank aan het bestuur van Water en
Bossen). Het is ook de gelegenheid om U een laatste
maal te restaureren.
De omloop
wordt heuvelachtiger in de omgeving van Weywertz en
Champagne. U bereikt Robertville langs Noir Thier en
de Quarreux. U ontdekt binnen kort het meer van
Robertville. Na de brug van Haelen, volgt U het meer
gedurende een goeie km (indien U althans de bocht naar links
goed genomen heeft, anders is het gratis bad in het meer
verzekerd!). Een onvergetelijk prachtig pad!
Om het laatste
toppunt #8 "Belair" te bereiken
moet U jammer genoeg de boorden van het meer verlaten.
Gedurende 1,5 km rijdt U opeenvolgend langs een klein steil
wegje, een prachtige beboste single track en een lichte
afdaling. Aan de ingang van het dorpje Bruyères is
het links af naar het bos van Moussire. Eens dit
doorschreden, bereikt U de top langs een paadje en wat
verder een kort stukje asfalt. Daar overschouwt U
Waimes. Nog 1 km en de zaal Oberbayern is in zicht.
U voelt reeds de sfeer, die heerst aan de aankomst.
Een goeie douche en het feest kan beginnen!
waimes graag tot volgend jaar....
en hopelijk in wat drogere omstandigheden....
