Bikers : Dunecrosser
Woord vooraf :
Zaterdag 22 augustus werd de 20ste editie gehouden van de
Cristalp en het was al voor de derde maal dat ik er aan de
start stond . Deze Zwitserse marathon wordt over 121km
gereden met 5400 hoogtemeters die zich allemaal
tussen de 1300m en 2800m hoogte afspelen .
Het weer die ze
voorspeld hadden was ideaal , in het begin bewolkt met in
de loop van de dag opklaringen en temperaturen die in het
dal niet te hoog op liepen en op de hoogste toppen ook
niet te koud zijn.
Het
parcours : Met ongeveer 1100 deelnemers
werd om 6u30 vertrokken in Verbier .
Van bij de start was het direct 7km klimmen en moesten
reeds een kleine 700hm overwonnen worden .
De afdaling was vooral shotter met af en toe een
stukje van de plaatselijke skipistes .
Na een goed uur hadden we al de tweede beklimming van de
dag en het goed gevoel dat ik op de eerste klim had was
bij reeds verdwenen , het klimmen ging niet zo vlot
meer en de goesting was opeens ver te zoeken !
Het zou dus nog een lange dag worden want ik had
nog maar een goeie 20km op m'n teller staan . De
Paulusfeesten hadden me blijkbaar nog niet volledig los
gelaten ...

Na enkele "kortere" klimmetjes begonnen we na
50km aan de langste klim van de dag , 21km tot aan de
top van Le Mandelon die op 2200m ligt . Op het stuk
asfalt kon ik er nog een klein beetje een
deftig tempo aan houden maar voor de rest werd ik toch
af en toe voorbij gestoken .
In de single tracks op de top en in de afdaling naar
Evolène kon ik er eindelijk zelf voorbij steken en zag
ik het opnieuw zitten .
Op het laatste van de afdaling heb ik gevoeld
dat de rotsen nogal redelijk hard zijn maar met
enkele kleine schaafwondjes kwam ik er gelukkig van
af . Met volle moed begon ik aan de klim naar Eison die
volledig in de zon lag . De goesting die terug
gekeerd was in de afdaling ( je moet daar niet stampen
é ...) was al rap weer verdwenen , de marteling kon
beginnen ! Dan de laatste lange klim van een
kleine 10km . Onderweg kwam ik steeds meer
bike-wandelaars tegen die het niet meer zagen zitten .

Dan nog de beruchte Pas-De-Lona ( dat is een
bergpas die op 2800m ligt) over kruipen , want wandelen
kan je dat niet echt noemen .Na een paar keer mijn bike
te willen weg smijten kwam ik na ongeveer 45min boven .
Nu nog een klim van bijna 3km en dan de laatste
15km die volledig bergaf was . Dit is een redelijk zware
afdaling , eerst op een heel slechte shotterweg en
halfweg single tracks vol losse stenen en rotsen .Goed
door elkaar geschut kwam ik beneden toen ik op 1km
van de finish in Griments een platte band had
.
Tot mijn
verbazing had ik toch nog een heel goeie tijd
gereden , 9u11min . Dat is 45min rapper dan mijn
vorige deelname ! Maar door het slechte gevoel dat ik
zo'n 8u had was ik eigenlijk niet echt content met m'n
tijd , wat dus wilt zeggen dat ze daar nog niet van mij
af zijn !