Vrijdag

Klakke, Mich en ondergetekende waren reeds iets na de middag ter plaatste. Het was slechts 9° maar verder prachtig fietsweer. We reden een tochtje van 65 km via de RAVEL-route van WAIMES naar ST - VITH en vervolgens naar het dorpje WEISTEN gelegen midden in de Oostkantons. Mich legde een zodanig moordend tempo dat Klakke aan zichzelf begon te twijfelen.

Tegen de avond arriveerde de rest van de groep: Hondje, Ruudje, Tine, Patje, Kupertje, Marc, Gène en Secco.

De traditionele spaghetti van de MOLLE BOLLE was opnieuw overheerlijk.

Dezelfde avond trokken we allen naar het clublokaal van onze vrienden van harmonie”L’Echo de la Wallonie” . Het werd een blij weerzien met Mireille (Klarinetje) die ondertussen sinds 5 maand een lief opgedaan had.

 Nadien allemaal braafjes entré betaald om in de zaal binnen te gaan. Volle bak ambiance!! Hond werd op een bepaald moment wegens omstandigheden naar zijn bedje gebracht. Bij de thuiskomst van de late shift was hij weer fris-man en vervoegde hij hen om nog een paar “blekken dozen te schaven”. Hij heeft die nacht zijn eigen bed niet meer teruggevonden.

Zaterdag

Pas om 11.00 uur vertrokken. Officieel wegens het slechte weer. Het werd een dagje doffe ellende met regen, regen en nog eens regen.

Na 4 km hadden we maar liefst 16 lekke banden van een vers gesnoeide hagedoorn. Insiders beweren dat Mich hier achter zit. Hij had de avond voordien immers serieuze roofbouw van zijn lichaam gedaan en vreesde vermoedelijk een afgang.

Resultaat: Terug naar de vakantiewoning om onze wonden te likken, banden te plakken en te hergroeperen.

Wegens het uitzonderlijk slechte weer werd geopteerd om opnieuw de RAVEL-route tot in ST VITH te nemen. In de terugtocht werd toch nog een 10-tal km op VTT 4 en 2 gereden. Totale afstand 45 km.

Om een terug op onze positieven te komen kregen we van Kupertje een sauna met tijgerbalsemzalf aangeboden.

’s Avonds werden we door Tine op Lambrusco en Patje op champagne getrakteerd.

Ondertussen waren Bikje en Kris met het vijfgangen wokmenu toegekomen. Mireille en Fabrice die we uitgenodigd hadden waren tot ieders verbazing ook van de partij.

Ze konden samen met ons genieten van een romantische avond met op de achtergrond “Preuteleute” muziek. Het werd een toffe avond met zwarte magie, liedjes en verkleedpartij van ons Hondje. Hij kreeg een Jupilervest, James Ensor hoed en bijpassende chocosnor aangemeten.

Later op de avond trokken we opnieuw naar de feestzaal. Na de fuif waren er aantal logementsprobleempjes.

Kris sliep zijn roes uit in de zetel van de TV zaal terwijl Biksje de lumineuze ingeving had om een nestje te bouwen op de stenen vloer in de jacuzzi ruimte.

Zondag

De zondagrit van Secco, Bikje en Kris ging richting DURBUY om het sleutelmysterie op te lossen.

De rest begon met goede moed aan VTT nr 3 (totaal 35 km). Een heel zware rit, die we vorig jaar ook al gereden hadden. Buiten een lekke band van Marc en de gebroken ketting van Kupertje valt enkel nog een vliegende ruzie tussen Patje en zijn vélo te melden. De feiten vonden plaats ter hoogte van de steile afdaling waar Klakke vorig jaar een boom verkracht had. De ruzie was van korte duur en na de bike-wash heeft hij zijn fietsje bijna een uur geknuffeld en LX remmen beloofd. Gelukkig was dit de enigste hapering tijdens het WE.

Tijdens deze zondagrit werd de speciale Chouffe-interval training als nieuwe discipline ingevoerd. (15 min fietsen – 10 min rusten).

Drie kaarsje waren volledig uitgeblazen: Marc (begon te ijlen en zei na iedere kilometer “noch èèn”), Hondje en Tine.

Na de rit vertrokken Marc, Tine, Bikje en Kris. De rest trok na het optreden van Mireille naar “Fetafondue” om in hemelse sferen te genieten van een heerlijke vis- of vleesfondue.

RODDELS

• Mich kon zoals steeds geen concurrentie dulden en weerde zonder zich zelfs maar te vermoeien alle aanvallen af.
• Tine maakte een slippertje over een gladde boomwortel en kwam pijnlijk ten val op haar elleboog.
• Hondje is zijn titel van berggeit aan Gène verloren
• Patje is de nieuwe coming man op technisch gebied
• Hondje heeft de rode lantaarn beetgegrepen en niet meer gelost
• Kupertje overschreed dit jaar de melkquota en zorgde er voor dat er na dag 2 geen druppel meer over was. Eens iets anders dan een biertekort. Wat zijn we dit jaar toch verstandig geweest.  

Het bleek weeral eens een geslaagd weekend te zijn: Vriendschap onder elkaar en met de plaatselijke bevolking. Of zoals onze buurvrouw het zo mooi zei: “Vous avez bu comme des cochons et vous faîtes encore le VTT”

DE AFWEZIGEN HADDEN WEERAL EENS ONGELIJK!!!!

Tetteman