Met 4 Choufkes, waarvan 3 copains vertrokken we richting Frankrijk,
meerbepaald Wissant om er de wissantaise te rijden;
De Pe, Patje Duvel( tumelette ), Christian en ikzelf(guitar man).

Daar we binnen een maand vertrekken naar de Alpen kunnen we wat
kilometers trainen…..dachten we.
Eenmaal aangekomen in Wissant gingen de hemelsluizen open, de dag
voordien had ik meegereden met Mich en Klakke (baantocht 70 km) in
Ieper en het was daar al niet veel beter, kortom twee dagen regen
en Wissant was herschapen in een modderpoel!
Ik met mijn jarenlange ervaring als biker (hmmm) dacht dat ik alles al
had meegemaakt, niets was minder waar.
Vanaf het begin vlogen de brokken slijk ons rond de oren, intussen
regende het nog een beetje door en het was vooral kwestie van
recht in het zadel te blijven.
Door een verkeerde bandenkeuze (noppen te dicht bij elkaar) en mijn
hernia die om de hoek loert besloot
ik het in de
afdalingen wat kalmer aan te doen, toch kwamen we allen nog
herhaaldelijk in aanraking met de Franse bodem of beter gezegd
modder.
De bedoeling was 70 km te rijden, hoe langer we reden hoe meer we inzagen
dat dit wel een kortere rit zou worden. Niettemin reden we verder
en soms konden we het tempo er in houden.
Mag toch gezegd worden dat we met z’n vieren sterk reden op dit erg
zware parcour met enkele pittige klimmetjes, trouwens er stak ons niemand voorbij…..
Ik had er niet beter op gevonden soms naast het parcour te rijden (lees
weide), wat nog goed lukte ook.
Toen ik een single track
terug opreed kwam opeens de Pe aangestoven die met een poging mij
te ontwijken wat onzacht de gracht opzocht.
Pe zijn scheenbeen gehavend, maar reed toch door, taaie kerel!

Net voor de bevoorrading (20 km) kwam er een lastig klimmetje alweer door
de modder en onze bikes kregen het erg te verduren.
Kettingen die blokkeerden, constant wegglijden…..we waren het al gewoon
aan het worden.
Op het einde stond Christian met een platte tube, pechvogel echter was de
Pe. Zijn derailleur was afgebroken!
Alle
truken zijn geldig......

Dan maar te voet tot de bevoorrading waar de Pe met nog verschillende
pechvogels werd afgevoerd.

Met 3 man over hebben we dan
de rest van het kleine parcour afgelegd en kwamen we uiteindelijk
na 30 km aan in Wissant.

Daar kregen we een povere bike-wash, geen douche voorzien, wat we toch
wel konden gebruiken!
Dat vergeven we de fransen graag, een broodje met frisdrank en koffie
kregen we, wat nog smaakte ook.
Om te besluiten een loodzware rit die toch iedere biker eens moet
meegemaakt hebben, volgend jaar kom ik terug, hopelijk in wat
betere omstandigheden……
Guitar Man
Bepijling: zeer goed, fluo op de baan!
Douche: geen
Parcour: de foto’s spreken voor zich!
Bike wash: povertjes, 1 hogedrukreiniger en 3 slangetjes = lange
wachttijd!



Miljaar
heb ik afgezien vandaag