Ritverslagen‎ > ‎2015‎ > ‎

Paris-Roubaix 11 april 2015

Geplaatst 14 apr. 2015 10:22 door Webmaster Choufkes   [ 9 dec. 2016 07:31 bijgewerkt door Frank Verhaegen ]


De hel van het noorden de dag eerder.. 11 april 2015



Deelnemers: foxy, Ali, Bajultje, Olli, Popol, Secco, Jeantje, Rudi, de bakker, Patje Duck, Sjonnie, Schachje, en klakke

Wagenpark: Costa-mobil, Cammionette van Dirk Rabaut, huurbusje Casselman

Begeleiders/Chauffeurs: Pappa Olli, Schoonpapa Sjonnie, Hilde, Linda

Ritgegevens:
- Afstand: 123 km
- Start: Verchain-Maugré
- 22 kasseistroken = 42 km
- Zwaar bewolkt, fikse buien, serieus windje

woord vooraf : In tegenstelling tot het stralende lenteweer van de vrijdag begon de zaterdagmorgen met regen en een fikse wind.
Met enig gepuzzel werden de fietsen Ingeladen aan de brandweer van Middelkerke.


Slecht begin voor Schachje.
Zijn Canyon stond geparkeerd tegen een poutrel van het gebouw van de brandweer.
De fiets schoof echter weg en sloeg met de bovenbuis van het kader net op een hoek van de poutrel.
Gevolg een flinke put in het alu-kader.

Rudi kwam tot de vaststelling dat hij zijn fietsschoenen had vergeten, na deze opgehaald te hebben pikten we hem op aan de oprit van de autostrade.

Daarna zette het konvooi van 3 voertuigen koers richting Verchain-Maugré, het begin van kasseistrook 22.
Na een voorspoedige rit, maakten we ons klaar, en konden we de innerlijke mens nog wat versterken met boterkoeken allerhande.
Popol besloot om de eerste 60 km aan zicht te laten voorbijgaan en in te pikken na de bevoorrading.

Parcours : Na enkele honderden meters begonnen we al aan de eerste kasseistrook van de dag.
Wat meteen opviel waren de tientallen drinkbussen die her en der verspreid over de kasseien lagen.
Na elke kasseistrook werd netjes op elkaar gewacht zodat de tussenstukken op de weg in gesloten peleton konden afgewerkt worden.

Spectaculair was onze doortocht door het bos van Wallers.,de eerste honderden meters waren echt spekglad.
Her en der lagen wielertoeristen op de keien. De nodige voorzichtigheid werd dan ook aan de dag gelegd waardoor iedereen zonder kleerscheren door het bos raakte.

               

                


Onderweg kwamen we de bevoorrading tegen van de georganiseerde rit. Was me dat een overrompeling. Na 60 km kwamen we aan onze eigen bevoorrading. Choufkesgewijs was die dik in orde, van bananen over rijstaartjes en boterkoeken over chocolade tot een broodjes met kaas of prépare.
   

Onze begeleiders hadden er ondertussen ook al een gezellige voormiddag op zitten.

Hadden we tot onze bevoorrading de wind hoofdzakelijk in ons voordeel gehad, dan was het vervolg minder aangenaam.
Bij de meeste stukken was er nu wind schuin van voor of volledig pal op de neus.


     

Omdat voor enkelen de kilometers begonnen te wegen, besloten we met een viertal door te rijden.
Op Mons-en-Pévèle leverde Olli een zware inspanning en kon zo aansluiten bij de koplopers.
We werden echter geconfronteerd met een mechanisch probleempje zodat de rest ons weer vrolijk voorbijreed.
Na het euvel opgelost te hebben zetten we de achtervolging in.



Ondertussen gingen de hemelsluizen open. Het moet gezegd dat onze collega’s ook serieus moeten hebben doorgereden want het duurde een hele tijd tot we ze weer te pakken hadden.

Toen we hen voorbijsjeesden heeft sjonnie blijkbaar een poging ondernomen om in ons zog mee te rijden maar heeft hij na enkele kilometers toch weer de rol moeten lossen.

Steeds meer wielertoeristen kregen het lastig. Op de kasseistroken maar ook op de tussenstukken hebben we er honderden ingehaald. Vooral op de kasseien was dit niet evident want telkens moest je van het midden van de weg naar beneden, naar de zijkant om dan terug omhoog op de rug te proberen geraken.

Op het laatste volgde dan ‘Le carrefour de l’arbre’.

Verschrikkelijke stenen, met een stuk vals plat en de wind op kop in de gietende regen. Voorwaar geen kattepis. Bovendien reed er nog auto van de gendarmerie in de weg, onmogelijk om er voorbij te geraken. Links en rechts verdwenen enkele wielertoeristen in de gracht....

Al snel kwamen we daarna in de stadsdrukte van Roubaix terecht. Honderden fietsers laveerden hier door het bijzonder drukke verkeer naar de piste.
Bij het opdraaien van dit (pre)historische monument stonden de chouffe-dames ons toe te juichen. Dit alles gaf dit toch wel een speciaal gevoel.

Er werden kwistig fototjes genomen en in een tijdsspanne van enkele minuten kwamen daarna de rest van de choufkes aan.

             


Onze chauffeurs hadden een mooi plaatse weten te bemachtingen vlakbij de piste.

Zo konden we snel onze natte kleren uitspelen en daarna genieten van een zwaar verdiende blekken doos.

             

Ook Popol kwam niet veel later toe. Met een smile van oor tot oor waaruit we mogen concluderen dat ook hij had genoten.
 
De terugweg werd aangevat...



En na een verkwikkende douche werd er afgesproken in ‘De Nieuwe tuin" om samen met onze partners aan een zeer democratische prijs een hapje te eten. Bij de meesten ging toen langzaam het lichtje uit.

             


              

               



Voorwaar een geslaagde dag, met bijzondere dank aan onze voorzitter voor de perfecte organisatie, onze begeleiders zonder die wie dit niet mogelijk zou geweest zijn, en alle deelnemende Flandrien-choufkes. See you next year.


Greets
Klakke





Comments