Ritverslagen‎ > ‎2016‎ > ‎

20160904 - Paris-Roubaix

Geplaatst 20 apr. 2016 10:30 door Webmaster Choufkes   [ 16 dec. 2016 05:47 bijgewerkt ]

Parijs-Roubaix: 09/04/2016

Deelnemers: dirk B; olli, foxy , schachtje, Carolien, Gweyten, Kris, Ali, Patje Duck, Marc K, Danny, Secco, Jean, Ivo, Raepe, Isabelle, ruudje, bakker, Rino, Sjonnie, Germain, klakke


Wagenpark:  Costa-mobil, huurbusje + grote bestelwagen Casselman, huurbusje Lazoore

Begeleiders/Chauffeurs: Pappa Olli, Schoonpapa Sjonnie, Hilde, Linda, Poppol

Ritgegevens:

- Afstand: 120 km
- Start: strook 23 – bourghelles-Wannehain








- 22 kasseistroken = 46 km (4km meer dan 2015)
- Zonnig (de voorspelde regen na de middsag bleef uit); start fris, later behoorlijk warm, wind in de rug
- Bandendruk: alle mogelijke drukken kwamen naar voor; persoonlijk had ik 2,5 bar wat gezien de droge omstandigheden bleek mee te vallen

Woord vooraf : Na de positieve ervaring van 2015 lijkt een nieuwe traditie geboren.
Door de massale belangstelling werd door het bestuur besloten om het aantal deelnemers van 17 naar 22 te verhogen.

Met het traditionele gepuzzel werden de fietsen ingeladen aan de brandweer van Middelkerke.

Gelukkig bleek onze brandweer over een flinke set extra dekens te beschikken zodat alle fietsen de nodige bescherming kregen.

Twee niet nader te noemen deelnemers hadden blijkbaar de laatste mail over de aanpassing van het vertrekuur aan hun aandacht laten ontsnappen. Ze kwamen dan ook schromelijk te laat en werden daar op de gekende subtiele wijze attent op gemaakt.

Daarna zette het konvooi van 4 voertuigen koers richting Verchain-Maugré, het begin van kasseistrook 23.

 Er waren boterkoeken voorzien en zo konden we onderweg de innerlijke mens nog wat versterken.

                                     



Na een voorspoedige rit kwamen we aan ter hoogte van kasseistrook 23. <
Na enkele honderden meters begonnen we al aan de eerste kasseistrook van de dag het was toen 9.45 uur en de eerste groepsfoto werd genomen na die strook met de verwittiging van den fox om daar de foto te nemen waren reeds enkele choufkes verdwenen.



Meteen zagen we het gekende beeld van de tientallen drinkbussen die her en der verspreid over de kasseien lagen.
Na elke kasseistrook werd netjes op elkaar gewacht zodat de tussenstukken op de weg in gesloten pelloton konden afgewerkt worden.

Net voor we het bos van Wallers indoken staken de profs van Oreca Greenedge ons voorbij. Wisten wij toen veel dat de toekomstige winnaar passeerde.
De pro’s zagen het blijkbaar niet zitten om tussen de massa wielertoeristen het bos te verkennen en maakten rechtsomkeer.
Na onze glibberpartij van vorig jaar werd met enige schroom aan het bos begonnen. En net als vorig jaar lag er in de eerste meters iemand in de dranghekkens te wachten op medische assistentie.
Laverend tussen de heen en weer glibberende wielertoeristen lukte het iedereen vlot om zonder problemen het bos uit te komen.

               




                   

Na een hergroepering werd de tocht verdergezet.


                 


Met tussenin ook enkele baan passages om wat te recuperen...

                  

                   



                          

Na 60 km kwamen we aan onze eigen bevoorrading.

                         

                      

                       

De chouffedames Carolien en Isa waren onder begeleiding van Secco blijkbaar net vertrokken voor hun helletocht.

Choufkesgewijs was de bevoorrading dik in orde, van bananen over rijsttaartjes en boterkoeken tot broodjes met kaas en hesp.

Onze begeleiders hadden er ondertussen ook al een gezellige voormiddag op zitten.

Na de bevoorrading werd de groep opgesplitst in de hele goeie en de misschien nog iets betere choufs.


Mede door de goede weersomstandigheden en hoofdzakelijk wind in de rug verliep de rest van de rit voortreffelijk .


We passeerden ook ook het punt waar we vorig jaar geconfronteerd werden met mechanische problemen en daarna aangewezen waren op een heroïsche achtervolging.

We kregen medelijden, of was het leedvermaak, met de wielertoeristen.

Op de kasseistroken maar ook op de tussenstukken hebben we er honderden ingehaald.



Vooral op de kasseien was dit niet evident want telkens moest je van het midden van de weg naar beneden, naar de zijkant om dan terug omhoog op de rug te proberen geraken.
Op het laatste volgde dan ‘Le carrefour de l’arbre’.

Verschrikkelijke stenen en putten. Als je dan op TV ziet hoe SEP daar over vliegt, niet normaal.

Al snel kwamen we daarna in de stadsdrukte van Roubaix terecht.

Honderden fietsers laveerden hier door het bijzonder drukke verkeer naar de piste. Alle clichés betreffende wielerterroristen werden hier weer alle eer aangedaan.

Dan volgde de ‘beloning’ met het opdraaien van het monument.

Toen was het wat wachten op de rest van de choufkes.
De ene wat meer versleten dan de andere kwamen ze luid aangemoedigd over de meet. Iedereen had zijn eigen verhaal over het verloop van de rit.

 Daarna was het tijd voor de obligatoire groepsfoto’s en selfies.

               


Onze chauffeurs hadden een mooi plaatsje weten te bemachtigen vlakbij de piste.

 Er volgde een massale stripstaese, half verscholen tussen de busjes waarna we konden genieten van een zwaar verdiende blekken doos.

De terugweg werd aangevat. Aan de achterzijde van de brandweer werden de voertuigen leeg gemaaakt en gereinigd.

Daarna werd er afgesproken om samen een hapje te gaan eten in de Nieuwe tuin en de nodige debriefing te doen.

                


 Naar horen zeggen werd het eten bijgekruid door optredens van enkele travestieten....

               

Opnieuw een geslaagde dag, perfect georganiseerd door secco.

 Dank ook aan onze begeleiders zonder hen zou dit niet mogelijk  geweest zijn, en aan alle deelnemende Flandrien-choufkes. See you next year.



Greets
Klakke
Comments