Ritverslagen‎ > ‎Archief voor 2014‎ > ‎2006‎ > ‎

Cassel 30 april 2006

Geplaatst 1 mrt. 2015 06:01 door Webmaster Choufkes   [ 9 dec. 2016 08:04 bijgewerkt door Frank Verhaegen ]

cassel trophy 30-04-2006


Bikers: Foxy, Patje Duck, Bjorn, Biksje, Frank Paaltje, Klakkeman , Gène en Peter Dupon

Woord vooraf : Het was Gène die op het idee gekomen was van de Cassel Trophy, een toertocht rond de Casselberg in Noord-Frankrijk.
Er was keuze tussen 10, 20, 30, 40 en 50 km. In alle vroegte vertrokken we met 4 wagens naar Cassel.
 Daar aangekomen was het duidelijk dat ook in Frankrijk toertochten erg in zijn.

Toen we de Franse bikers hun materiaal bekeken, hadden we zoiets van jawadde…wat bij ons een exclusieve fiets is, is daar blijkbaar de normaalste zaak. Maar natuurlijk moet je nog altijd de trapperkes zelf rondstampen en het viel wel op dat dat niet altijd zo evident was voor onze buren…


Parcours : Omstreeks 09h20 vertrokken we en via het reliëfplannetje (zie bijlage) was het duidelijk dat dit wel iets pittig ging worden.
We vertrokken vanop de Casselberg en begonnen met een afdaling van zo’n 3 km, enkele bikers twijfelden over hun kledijkeuze want het was toch een snedig fris afdalingswindje…maar al wat je moet dalen, moet je natuurlijk weer klimmen, niet?

 Beneden aan de Casselberg konden we ons al lichtjes opwarmen met enkele off-road stroken.
Daarna begon er een lichte klim, opnieuw naar een flank van de Casselberg, waarna er al een eerste serieuze piek op een zijflank van de Casselberg kwam, voor de echte techneuten.

Al snel werd ons duidelijk dat ons binnenblad een goeie makker kon zijn vandaag en dat we onze klim, wat moesten indelen, jezelf kreupel rijden was eigenlijk niet moeilijk. Iedereen bleek in supervorm te zijn en …de meesten merkten dat dit een fantastische toertocht ging worden, enkel Bjorn zijn voorderailleur had wat last van ochtendhumeur en onze Frank had liever nog wat verder gereden met de wagen richting Roubaix, maar hij bedacht zich vlug.
De klim bracht ons op de eerste piek van 146m, waarna we de diepte indoken voor enkele mooie stroken, op enkele plaatsen stonden er kleine bordjes ‘DANGER’,

en inderdaad daar was het verstand op nul en je laten gaan of te voet… . Op 10 km hadden we al onze eerste bevoorrading.

Iedereen vond dit wel een mooie opwarmer, enkel onze foxy was mysterieus stil, was die nog aan het bekomen van zaterdagavond of lag het aan die afdaling????
We hadden keuze uit 2 sportdranken en ander lekkers. Elke 10 km was er een bevoorrading en die was telkens dik in orde.

Na onze eerste bevoorrading kregen we een klein klimmetje bergop, om daarna af te dalen naar de Mont des Résollets, een molhoop net naast de Casselberg.
Daar konden we de heuvel via kleine padjes, waaronder ook veel privé stukken, gaan beklimmen. De pittige kuitenbijters werden afgewisseld met scherp dalende technische stroken, volledig in het bos op de flank van de heuvel.
Ons Patje Duck wou in een afdaling een hoekje af steken maar zat plotseling in een halve meter lager gelegen patattenveld, maar dat werd vlug gecorrigeerd J. De fijne padjes brachten ons in prachtige natuurstroken, die je anders niet zou weten liggen.

Enkel onze klakkeman voerde onvrijwillig een aanslag uit op ons patje duck, door een grote tak met zijn achterwiel te lanceren, zonder ergs. 
Na een korte asfaltstrook kregen we onze tweede bevoorrading.
Daarna ging het opnieuw off road bergaf en kwamen we beneden aan een andere flank van de Casselberg en niet de minste, die indrukwekkende zijflank was voorzien van een motorcross parcours waar de locale crosshelden wat aan het trainen waren.
Wij moesten aan de rand van het parcours omhoog klauteren naar een hoogte van 175 m en die was voorzien van een laatste erg steile knik, met hier en daar wat mos…wat er voor zorgde dat er enkelen op de laatste meters te voet mochten gaan. Bovengekomen, genoten we even van het uitzicht en zoals je op het reliefplan kan zien, doken we de diepte in…voor een spectaculaire afdaling waarna je beseft waarom een verende voorvork comfortabeler is J, de afdaling was niet alleen spectaculair maar kruiste ook het motocross parcours, de organisatie was attent en had daar een seingever gezet. Daarna volgde een lichte klim en wat langere off-road stroken om zo via de weg en wat kasseistroken te komen op de derde bevoorrading (km 30) waar we een ‘point de vue’ hadden op de omgeving, vanop de Casselberg.

Na de derde bevoorrading kregen we een rustige klim om daarna wat te kunnen recupereren op een vlakkere strook.
We reden in een lus rond de Casselberg zodat we die via een stuk weg zouden kunnen beklimmen.
 De klim was vrij verraderlijk en we wisten ook niet wat ons te wachten stond. Natuurlijk trok de ganse bende eens flink door waarop onze berggeit( lees ondertekende) wat voorsprong nam, ik had blijkbaar mijn tweede adem terug te pakken, maar kwam bijna mezelf tegen, want het venijn van de klim zat hem in de staart, met een steile piek, niemand anders dan onze hond kwam indrukwekkend opnieuw tevoorschijn en nam een halve lengte, waarop ik verder volgas ging en toch nog wat kon uitlopen…. waarna we weer op positieven kwamen in de rue de l’air om samen verder te trekken.
 Er volgde toen een kleine afdaling om opnieuw een vinnig klimmetje te krijgen, gevolgd door een prachtige afdaling off-road.
Daarna kregen we wat asfalt om dan wat lichtjes te klimmen naar een andere flank van de Casselberg. Daar kregen we eerst een kleine trappenklim, waar enkel de technisch sterkere halfweg raakten. Er volgde een klim, gevolgd door een mooie afdaling met op het einde wat trappen.
Zo zaten we bij km 38 en konden we onze laatste bevoorrading nuttigen. Er volgde een scherpe afdaling in een weide en daar zagen we geen koe maar een hond aan het wandelen in een weide, waarna we konden kiezen tussen 40km te doen en te stoppen of de volle 50km te doen. Iedereen plooide en we reden er nog 10 bij, waarvan we eerst wat in de open vlakte kwamen voor de Casselberg, waar we het tempo optrokken naar 35km/h zodat de tragere afdalers er niet meer bijkonden, georganiseerd door ons Biksje J. Na de vlakkere stroken langs de spoorweg, kwamen we tot het besluit dat we waarschijnlijk bij de minderheid waren die de 50km hadden gekozen.

We kregen nog een laatste pittige klim naar een hoogte van 148m, off-road.
Daarna volgde een erg mooie en spectaculaire afdaling door enkele privé stukken. Niemand minder dan onze Gène demonstreerde daar eens zijn kunnen en reed weg als een speer, terwijl iedereen in de achtervolging probeerde te gaan, maar het toch niks was…sommigen maakten een schakelfout, anderen een stuurfout en belanden bijna de vijver in, zoals ikke J. Na een kleine off-road klim, kwamen we opnieuw op 82m hoogte en kwamen we terug bij de sporthal van Cassel. Waar we wat gadgets kregen en onze fietsen konden afspuiten.
Na een verfrissende douche kwamen sommigen tot de conclusie dat ze 2 petten maar geen broek mee hadden, hé klakkeman, maar we konden rekenen op Bjorn’s logistieke steun. Na een babbel en een drankje keerden we tevreden huiswaarts. Zeker een tocht die het waard is om er een jaarlijkse gewoonte van te maken!

Cassel, à l’année prochaine!

Opmerking :

In Cassel zijn er vaste mtb routes, aangeduid met de kleuren, rood, oranje, geel en blauw. De Casseltrophy bestaat uit een aansluiting van deze parcours en enkele privé stukken. 

algemene beoordeling

Douches: in de sporthal, goed

Bepijling: zeer duidelijk

Totale afstand: 48 km

Gemiddelde: 17km/h

Weer: droog en gelukkig maar een licht vette ondergrond

Bevoorrading: 4 keer, zeer goed

Organisatie: zeer goed, onderweg stonden er vaak seingevers om het verkeer te regelen.



Eindoordeel:
Bij goede ondergrond (droog tot licht vettig) een schitterende toertocht, mooie omgeving, niet ver (1h rijden), mooie klims, mooie technische stukken en leuke afdalingen.

Peter Dupon
Comments